LÍFÆÐ BORGAR – LÍFÆÐ ÞJÓÐAR
Hvað væri Reykjavík án hafnar?
Þannig spyr Knud Zimsen fyrrum borgarstjóri Reykjavíkur í bók sinni “Úr bæ í borg”. Og svar hans er: Sennilega ekki höfuðstaður landsins, líklega lítið kotþorp og fremd þess við það eitt bundið, að Ingólfur setti sig þar niður í öndverðu og Innréttingar Skúla fógeta lentu þar.Um aldaskeið hefur verið útgerð á Akranesi og er frá fyrri tíð e.t.v. frægust útgerð Brynjólfs biskups Sveinssonar um miðbik 17. aldar, en útgerð Brynjólfs var nokkuð umsvifamikil og halda má því fram að þar hafi orðið til fyrsti vísir að sjávarþorpi á Íslandi. Hafnaraðstaða var hins vegar engin heldur notast við varir og lendingar, en fjöldi örnefna á Akranesi vísar til þess.
Þegar ákveðið var að byggja kísiljárnverksmiðju á Grundartanga var samhliða ákveðið að byggja nauðsynleg hafnarmannvirki. Umfjöllun byggingu verksmiðjunnar á Grundartanga átti sér stað um og í kringum árið 1975.
Eftir að byggð fór að vaxa í Borgarnesi á síðari hluta 19. aldar varð staðurinn fljótlega samgöngumiðstöð fyrir Vestur- og Norðurland þrátt fyrir að hafnaraðstaða væri mjög bágborin allt fram undir 1930.